Pages

Saturday, February 15, 2014

Far over the top! (Dubai & Abu Dhabi, January 2014)

Via Frankfurt waar we een zeer korte verbindingstijd hebben en ver moeten stappen vliegen we vlot naar Dubai. Het is al laat als we landen. Aan de douane staat er een mega file. Ze nemen er hun tijd voor, na meer dan een uur aanschuiven is het eindelijk aan ons, paspoort stempelen en klaar. Omdat er zoveel volk aan de douane staat is de bagage al van de band gehaald, we zoeken onze valiezen en verlaten de luchthaven. Met het hotel hebben we een pick-up geregeld en per poepchique Lexus bereiken we na een 20 minuten rijden ons hotel. Onderweg vertelt onze chauffeur wat over Dubai en dat Abu Dhabi veel beter is, rarara waar hij vandaan komt? Het hotel is volgeboekt en we krijgen een upgrade naar de suite ... nice! Het is vrijdagnacht dus de uitgangsavond bij uitstek (in de Arabische wereld valt de zondag, of beter de hoogdag van de week op de vrijdag en begint de week op zondag). In de bar bij het hotel is er goede live muziek en bier. In de vroege uurtjes gaan we slapen.
Na het ontbijt wandelen we naar de grootse moskee van Dubai waar we de ‘open bus’ nemen, een bus die alle toeristische hotspots van de stad aan doet. Via alle impressionante gebouwen rijden we Dubai rond, alles is hier het grootste, langste, hoogste, ... ter wereld. Maar alles is manmade en niets is natuurlijk of authentiek. We maken een ‘cruise’ over de creek, een brede inlandse doodlopende rivier aan zee. Wel mooi en ze doen alle moeite om ons te doen geloven dat het authentiek is maar dat kunnen ze ons niet wijsmaken. Ook aan het "oude" stadscentrum is niets echt al doen ze ook hier alle moeite om het er zo te laten uitzien. Er hangt overal wel een zeer gemoedelijke en aangename sfeer. Halverwege hebben we er genoeg van, niet zozeer van de toer maar vooral van het gedrag van de toeristen die zich aanstellen, drummen en duwen alsof hun leven ervan af hangt. We nemen een taxi terug naar ons hotel en relaxen even in de laatste zonnestralen. We dineren in een gekend visrestaurant, valt wat tegen. Men is alles aan het afdekken en afplakken want ze verwachten regen/storm vannacht, uiteindelijk vallen er 5 druppels.

Dubai dat is shoppen in het kwadraat, de mall of the Emirates heeft 400 shops en giga indoor skipiste. De mall of Dubai 1200 winkels, een aquarium, waterval, schaatspiste, ... de shopping waanzin! We starten in de mall of the Emirates, na een paar uur nemen we de metro naar die andere mall. De metro is hier volledig computergestuurd, met een eerste en tweede klas en een aparte wagon voor vrouwen en kinderen. De metrostations zijn chiquer dan chique en zeer goed georganiseerd. Voor de namiddag hebben we High Tea bestelt in de Burj Khalifa, de hoogste toren ter wereld, 828 meter hoog en van overal zichtbaar, het nieuwe pronkstuk van de stad. At.mosphere is dan uiteraard ook de hoogste lounge ter wereld. De lift zoeft in amper 60 seconden naar boven, een aanval op je trommelvliezen. Het uitzicht is met geen woorden te beschrijven, het eten ook niet, gewoon top of the world! Genieten! Na deze top ervaring gaan we nog wat shoppen, onmogelijk om alle shops en verdiepingen te doen. Elke avond zijn er de Dubai Fountains, elke half uur een 3 minuten durend spektakel, een muziek en lichtspel met fonteinen in de hoofdrol, uiteraard de hoogste van de wereld. Knap! In de schaduw van de Burj Khalifa genieten we van een heerlijke shisha (waterpijp) en thee. Alcohol is op openbare plekken moeilijk te vinden enkel in de hotels. Wat ons weer opvalt is de gemoedelijke sfeer, de discipline van de mensen hier en de natuurlijke rust ook al is het koppenlopen. Voor we terug naar het hotel gaan kijken we nog een keer naar de Dubai Fountains, deze keer op muziek van Céline Dion, kippenvel. We hebben nog wat honger dus bestellen we nog roomservice, alles op de kaart ziet er lekker uit en dus bestellen we veel te veel.

We staan vroeg op want willen vandaag nog de Yellow Boats doen, een speedboot die rond de palm vaart. De palm is een kunstmatig eiland voor de kust van Dubai in de vorm van een palm. Er zijn nog verschillende projecten in aanleg hier, eilanden bouwen daar houden ze duidelijk van. De eilanden zouden per jaar wel 2 millimeter wegzakken. We krijgen een schitterend zicht op de skyline van Dubai. Verschillende keren pauzeren we en krijgen we een goede uitleg en tijd om foto's te nemen. Zo ook bij het Atlantis hotel, een indrukwekkend bouwwerk aan het uiteinde van de palm, bij de openingsceremonie (die 20 miljoen pond heeft gekost) hebben ze een vuurwerklijn van 5 km in zee gebouwd, weeral over erover dus! De suite hier kost 35 000 dollar per nacht, minimum boeking van 4 nachten. Op onze tour mag de Burj Al Arab uiteraard niet ontbreken, het statussymbool van Dubai, een indrukwekkend gebouw, het enigste 7 sterren hotel ter wereld. Lunchen doen we in The Observatory restaurant in het Marriot hotel (op de 52ste verdieping te bereiken via de traagste lift ter wereld). Hier heb je een mooi uitzicht op de palm. We nemen een taxi terug naar het hotel en daarna richting Abu Dhabi, een 1,5 uur rijden. Tegen de late namiddag zijn we er, checken in en genieten van een rustige avond.


Onze eerste dag in Abu Dhabi willen we vooral genieten van de zon en het strand. Tegen de avond nemen we de taxi naar het centrum. Het is hier nog veel mooier aangelegd dan Dubai. Veel minder torens maar mooier en vooral rustiger! We dineren in de Marina Tower Tiara, een roterend restaurant met zicht op de stad. Op de terugweg passeren we een garage met allemaal luxe merken, we kennen er niet 1 van. In Dubai zie je af en toe een knappe bak rijden, in Abu Dhabi heel de tijd. Abu Dhabi is dan ook pakken rijker dan Dubai, dat merk je in alles (ook in de restaurants).

Een bezoek aan Ferrari World mag uiteraard niet ontbreken bij een vakantie in Abu Dhabi. Het uiteraard grootste overdekte pretpark ter wereld, een indrukwekkend gebouw in de rode kleur van Ferrari. Elke attractie is een beleving op zich. De Formulla Rossa is een achtbaan die zich op minder dan 5 seconden naar een snelheid trekt van 240km/u, je maag plakt tegen je ruggenwervel. In een simulator kruip je in een F1 wagen en door de verschillende projecties en bewegingen zit je midden in een F1 wedstrijd. Zeer oncomfortabel en vermoeiend, wat moet dat zijn als je daar meer dan een uur in zit? Alle attracties zijn uniek op zich, 3D en 4D zoals we het nog nooit gezien hebben. De geschiedenis van Ferrari en het F1 palmares ontbreken uiteraard niet. Wel knap wat die Enzo Ferrari uit de grond heeft gestampt. Even twijfel maar neen toch maar bij Porsche blijven :-). We willen nog wat snelheid dus gaan we karten op het Yas Marina circuit, de karts halen snelheden van 70km/u. Katrijn eindigt 4de, ik 3de. Onze  2 laatste dagen geniet we van de zon en heerlijk niks doen. Met een vlucht in het midden van de nacht zijn we snel terug in België.


Dubai en Abu Dhabi, het is echt over erover, we zijn blij dat we het gezien hebben maar geef ons toch maar de rust en weidsheid van Afrika.

Sunday, November 10, 2013

Sand Cruising (South Africa and Botswana 2013)

Na een lekkere lunch bij men ouders vertrekken we richting Zaventem. Hebben er beide ongelooflijk veel zin in, Africa is calling! Londen bereiken we met een uur vertraging, dat zijn we snel vergeten wanneer we door de immer vriendelijk hostessen van South African Airways welkom worden geheten aan boord van de vlucht naar Johannesburg. Naar goede gewoonte wat turbulentie ter hoogte van de evenaar maar dit haalt ons nauwelijks uit onze slaap, met dank aan de gin tonic.

In de luchthaven staat iemand van Bushlore (verhuurmaatschappij van uitgeruste jeeps waar we altijd
mee werken) ons op te wachten en brengt ons vlot naar het depot. Het overhandigen van onze 4x4 gaat vlot en al snel zijn we op weg. We hebben een lange rit gepland, tot Vryburg. Hier kamperen we ook. We wisten dat het ‘s nachts koud ging zijn maar zo koud, dat hadden we nu ook niet verwacht. Gelukkig gaat de temperatuur na het opkomen van de zon stevig omhoog tot ondraagbaar. Onze eerste bestemming is Augrabies National Park, genoemd naar de gelijknamige watervallen. Het water van de oranjerivier dondert hier 60 meter naar beneden en kronkelt dan 18km verder door de kloof.
De watervallen op zich zijn niet echt spectaculair vinden we vooral omdat ze eigenlijk niet goed te zien zijn. De kloof daarentegen is wel knap. We maken een wandeling (Dassie Trail: 8,5km) en deze is echt de moeite al moet je toch wat conditie hiervoor hebben want het is geen standaard pad waar je over wandelt. Veel over rotsen en riviertjes klauteren (Katrijn probeert hier een nieuwe techniek, achterstevoren, zonder succes wel hilarisch moment). De verzichten zijn ronduit spectaculair. Tegen het einde moeten we een brede rivier door dus schoenen uit en door het ijskoude water. We zien veel rotsklipdassen (dassies) onderweg, niet echt een verrassing …

Ons hoofddoel van deze reis is de Kalahari ontdekken dus na 2 dagen rijden we door naar Twee Rivieren, de toegangspoort van het Kgalagadi National Park in Zuid-Afrika. De weg ernaar toe is lang en saai! Op een Zuid-Afrikaans forum hebben we gelezen dat in een ‘dorp’ onderweg goed brandhout te vinden is. Dankzij de goede omschrijving vinden we de handelaar die toch wel een
beetje verschiet hoe wij daar geraakt zijn en hopelijk voor hem vinden nu meer toeristen de weg naar zijn brandhouthandel. In Twee Rivieren regelen we de grensformaliteiten met Botswana ook al blijven we nog wat dagen aan de Zuid-Afrikaanse kant, alles gaat zeer vlot. Onze eerste ochtend doen we een game drive en na 2 minuten hebben we al prijs, een Kalahari mannetjes leeuw die de duin op wandelt, zalig! We zien ook 2 cheeta’s die onder een boom liggen te luieren. Onze volgende bestemming is Mata-Mata, een kamp op de grens met Namibië. Niet echt de moeite, gelukkig hebben we maar voor 1 nacht geboekt. Deze reis hebben we alles vooraf geboekt, deze bestemming is razend populair en weinig overnachtingsplekken dus als je niet geboekt hebt, kom je er niet in. Nosseb Camp hebben we
zelfs een jaar vooraf geboekt en we hebben de laatste kampplaats. Hier zijn we een honey badger, redelijk uniek en een topmomentje! Het park is wel mooi, veel beesten maar het mist toch wel avontuur voor ons. We zijn dan ook blij dat we na 5 dagen kunnen doorsteken naar Botswana.

Vooraf hebben we de ergste zaken gelezen over de toestand van de weg. Het is een twee sporen track, duin op, duin af. Veel rijden hier vast in het uiterst mulle zand. Zonder één keer vast te komen zitten bereiken we Matopi. Een plek waar je mag kamperen. En een plek is echt het enigste dat er is. Dit is het leuke aan Botswana, kampeerplekken zonder voorzieningen (geen wc, geen douche maar wel super locaties). Deze kampplaats ligt in het midden tussen Zuid-Afrika en Botswana omdat de weg te lang is om het in één dag te overbruggen. We beginnen alles uit te zetten (tent, stoelen, tafel, luifel) en na een paar minuten zitten er rond onze jeep ongelooflijk veel wespen. Eerst 10 dan 50 en na een halfuur honderden wespen … dit is niet uit te houden en we
vluchten onze jeep in. Hier zitten we nu, na wat overleg besluiten we door te rijden, kunnen moeilijk heel de namiddag in onze jeep zitten bij 40 graden buiten. Met uitgeklapte tent en luifel is doorrijden ook geen optie. Met onze fleece trui aan (zweet zweet) klappen we de tent en luifel in en ruimen we alles op in een sneltempo in de hoop niet gestoken te worden, de wespen zitten overal, redelijk angstaanjagend. We moeten nog een lang stuk rijden en willen niet in het donker rijden dus zit er niks anders op dan de gas iets dieper in te drukken. Met wat (berekende) risico’s rijden we de race van ons leven. Tegen valavond zijn we aan de
Botswana kant van het Kgalagadi National Park. De eerste nacht kamperen we aan de Lesholoago Pan. Starten ons kampvuur op en genieten van de eindeloze rust en stilte. Bij het bekomen van ons avontuur van vandaag horen we in de struiken geluiden, het is een brown Hyena die komt aanwandelen. Hij komt op een paar meter van ons en begint daar een kuiltje te graven om even later zich hierin rond te rollen. Dit is de reden waarom we steeds naar Afrika willen, wat een uniek
moment, adrenaline! De dag erna slapen we lekker uit tot 8.30u (normaal staan we op rond 5.30u) en nemen een rustige start. De volgende nachten slapen we op de rand van de Mabuasehube Pan. Hier hebben we een super uitzicht op de pan voor de rest is er niets, wij en de natuur, genieten!

De volgende bestemming is Kang, een ‘stad’ (2 straten) aan de Kalahari Highway (een snelweg dwars door de Kalahari, stel je absoluut geen snelweg voor, een asfalt weg die kaarsrecht loopt, één baan op, één baan af waar je uren kan rijden zonder tegenligger). Onderweg naar Kang zien we cheeta’s aan de kant van de weg. Je denkt altijd dat de dieren enkel in de nationale parken zitten maar dit is absoluut niet zo, deze zaten op 2km van een dorpje. In Kang moeten we inkopen doen, diesel tanken en drink- en douchewater inslaan. Het valt zwaar tegen het aanbod maar na wat zoeken vinden we wat we willen of toch ongeveer. Na een nachtje slapen op een deftige camping (met douce en wc, yyiihhaa) rijden we door naar Khutse. Het zuidelijke deel van de Central Kalahari. We besluiten een binnenweg te nemen over
een zandpiste. Stevig stukje off-roaden. Khutse valt ons wat tegen, zeer droog, bijna geen beesten en snikheet. De pistes zijn als een pretparkattractie, je zit precies op zo van die bootjes die op en neer gaan in een ronde en dat voor uren aan een stuk. We zien beide af van de warmte en de droogte dus besluiten we vroegen dan we hadden voorzien door te rijden.

Onze laatste dagen spenderen we in Mokolodi, een klein game reserve vlakbij Gaborone, de hoofdstad van Botswana. Hier gaan we oa. een dagje mountainbiken. Onze fietsen zijn voorhistorisch en te klein, gelukkig nog dat ze net terug komen van een onderhoud. Mijn voorwiel staat kadul en Katrijn haar zadel staat los en valt er een paar keer af. Het is wel een leuke tocht van een kleine 40km. Onderweg zien we ongelooflijk veel dieren! Vooral een neushoorn op een paar meter is geweldig.


Terug in Johannesburg leveren we op de luchthaven onze jeep in en via Londen vliegen we terug naar België. We hebben deze reis wel afgezien, de droogte en warmte waren niet altijd aangenaam, de natuur, rust, stilte en avontuur daarentegen waren top! Volgend jaar gaan we terug Botswana dat staat vast maar dan vroeger op het jaar en met minder woestijn.


voor meer foto's klik hier

Sunday, February 24, 2013

Welcome Home (South Africa January 2013)

Met een uur vertraging landen we in Johannesburg, we moeten (hard) lopen, hebben nog 40 minuten om onze aansluiting naar Cape Town te halen en moeten nog langs de douane en onze bagage herinchecken. We crossen als zotten van de ene terminal naar de andere en zijn net op tijd aan de gate. Bekomend van onze inspanning horen we dat de vlucht vertraging heeft en het wordt nog beter als we een uur later op hetzelfde vliegtuig gezet worden maar dan een rijtje verder.


Na 2uur vliegen landen we in een zonovergoten Cape Town. Bij het buiten wandelen van de terminal worden we begroet met ‘Welcome Home’, door de normaal opdringerige autoverhuurders, die ons verder  met rust laten. We hebben een uitgeruste 4x4 gehuurd en de overhandiging hiervan gaat heel vlot. Onderweg doen we de eerste basis inkopen en rijden door naar Stellenbosch waar we ons installeren op een campsite. Daar organiseren we onze valiezen en de indeling van de auto. We hebben het graag altijd hetzelfde, een afwijking die we in 2009 hebben opgelopen vrees ik. Dan is het eindelijk zover, onze eerste BEER O’CLOCK …

 
Via de Franschhoekpass rijden we richting de Hoop Nature Reserve. In Franschhoek willen we gaan wijnproeven in het wijnhuis Stony Brook, maar we zijn te laat vertrokken dus zullen we het later moeten doen.  Er staat een stevige wind aan de kust en we zijn maar al te blij dat we kunnen kamperen met de bescherming van wat bomen en struiken.  De Hoop Nature Reserve is bekend om zijn grote duinen aan de kustlijn. De witte duinen zijn erg mooi. Voor ze de zee ontmoeten is er nog een smalle rotsstrook wat het zicht uitzonderlijk maakt. Op onze wandeling worden we vergezeld door een Oyster Catcher die ons duidelijk iets wil vertellen maar we verstaan dat taaltje niet zo goed.  Via het ponton van Malgras, het laatste ponton van Zuid-Afrika (er zijn er enkel nog die gebruikt worden als grensovergang) rijden we naar Nyara Game Reserve. Het ponton wordt met behulp van een stalen kabel manueel de rivier over getrokken, hard labeur.  In het Nyara Game Reserve gaan we quadden tussen de dieren, wel tof. Vooral de ontmoeting met de giraffen waarvan de bull heel erg dichtbij komt, impressionant.  Tijdens het avondeten zien we nog een neushoorn passeren.

 
De hoofdreden van ons bezoek aan de kleine Karoo is een tocht door de Baviaanskloof. Een kloof van 250km waarvan het middendeel een nature reserve is waar je enkel met een 4x4 door mag. De eerste nacht slapen we in het eerste en goed bereikbare deel van de kloof. Hier wandelen we de Waterklooftrail. Op onze wandeling krijgen we twee honden mee, deze dienen ter bescherming tegen bavianen en slangen. En gelukkig kenden zij de weg. Volgens Katrijn is het een rondwandeling dus wij blijven maar rechtdoor gaan door de smalle kloof tot we echt moeten beginnen klauteren over bomen en rotsen.  Uiteindelijk besluiten we dan maar om terug te keren. Op de terugweg vangen onze medewandelaars verschillende visjes en waterslangen. Een schitterende wandeling!

Onderweg door de baviaanskloof is het leuk off-roaden, veel riviercrossings waarvan er eentje nipt is in 4x4 low. Gelukkig hebben we wat ervaring. Vele stukken zijn er erg aan toe vanwege de vele regens dit jaar. We slapen op een bushcamp aan de rivier waar het zwemmen voor de nodige afkoeling zorgt. We hebben spijtig genoeg niet meer tijd anders zouden we hier lang blijven hangen. De volgende ochtend zijn we vroeg op, wassen ons in de rivier en gaan verder op pad door de kloof. De weg is op sommige stukken rotslecht en steil.

 
Via de Langekloof (R62) zetten we de terugweg richting Cape Town in. Onderweg besluiten we te gaan slapen in de KougaKloof. De weg ernaar toe is best ok maar onze snelheid te hoog. Hier worden we met geconfronteerd als we vol in de remmen moeten gaan voor een tegenligger, it was a close call! De KougaKloof is een echte hidden gem, prachtige locatie om te kamperen!

 
De Swartsberg pass is de hoogste gravel bergpas van Zuid-Afrika, de weg slingert zich op indrukwekkende wijze over de Swartsbergen. We plannen te blijven kamperen in Prince Albert waar het heel  heet (45°C) is. De campsite heeft op de koop toe geen schaduw. Daarom besluiten we terug te keren. In een sneltempo rijden we de Swartsbergpass terug over, het is al laat in de namiddag. Onderweg door de vallei vinden we een leuke campsite met veel schaduw en een zalig zwembad aan de Kruisrivier. In onze guidebook staat dat de Groenfontijn vallei waarschijnlijk één van mooiste gravels is dat je in Zuid-Afrika kan rijden en dit kunnen we alleen beamen, de weg kronkelt door een prachtige groene vallei.

 
Warmwaterbad heeft zoals de naam het al doet vermoeden warm water bronnen. Overdag kan je er niet in blijven zitten maar vanaf het moment dat de zon weg is is het genieten in het hete water waarvan de damp zich omhoog werkt en dit alles onder een schitterende sterrenhemel. Dan besef je weer even dat perfectie bestaat! ’s Morgens is er veel commotie op de campsite, er zit een groene boomslang van meer dan 1.5 meter. Met man en macht (en vooral veel stenen) probeert men ze eruit te krijgen. De groene boomslag is één van de gevaarlijkste soorten van Afrika.

 
In Montagu is er een boerenmarkt hebben we gelezen met een groot aanbod van lokale producten. Bij aankomst is het gewoon een toeristenmarkt in onze ogen. Dat valt ons wel wat tegen in deze streek, veel te toeristisch en dat stoort ons. Gelukkig vinden we overal altijd wel wat weinig bezochte plekjes. Onze laatste kampeeravond zoeken we 4u naar een campsite waar plek is, het is zaterdag en zomer dus alle Zuid-Afrikanen zijn op kampeerpad. Tegen de avond en met wat hulp vinden we een primitieve campsite aan de Brandvleidam.

 
We beginnen aan het 2de deel van onze reis, Kaapstad. We slapen bij Nick&Nicola, Zuid-Afrikanen waar we in 2009 samen grote stukken mee gereisd hebben door Noord Afrika. Kaapstad is een super leuke stad, heerlijk ontspannen en schitterend weer elke dag. We bezoeken enkele wijnhuizen in Constantia en gaan nog eens naar Franschhoek. Hier is het wijnhuis Stony Brook, voor ons het beste wat de Zuid-Afrikaanse wijn te bieden heeft. Ook keren we nog eens terug naar Cape Point, hier blaast de wind zo hard dat we met moeite kunnen blijven staan. Onze laatste avond gaan we naar goede traditie met N&N eten in The Five Flies, een top restaurant in Kaapstad. Onze laatste dag is het zo warm dat we besluiten naar huis te vliegen op onze slippers en in korte broek. Dat valt tegen als we in -3°C in München uit het vliegtuig stappen.

 
Met veel zonne-energie zijn we terug gekomen van weer een nieuw deel  Zuid-Afrika dat op sommige stukken net iets te toeristisch voor ons is maar toch veel te bieden heeft. De kleine Karoo is een absolute aanrader met de Baviaanskloof op kop en Kaapstad dat is altijd feest!


voor meer foto's van onze reis klik hier

Thursday, December 13, 2012

Reismarkt 2013

Reismarkt is Vlaanderens alternatieve reisbeurs, met ervaringsinfo uit de eerste hand.
Op zondag 24 februari, gaat de 28ste editie door van dit jaarlijkse evenement vóór mensen die graag reizen, dóór mensen die graag reizen.
'Reizigers informeren reizigers' is de unieke formule van deze reisbeurs, die geen 'salon' is, maar een ontmoetingsplek en uitwisselingsplaats van informatie: 250 reizigers met ervaring informeren de bezoekers, belangenloos en eerlijk.


voor meer info: Reismarkt2013

Sunday, October 7, 2012

Incredible Zimbabwe (september 2012)

Route: : Johannesburg - Louis Trichardt - Beitbridge - Bulawayo - Hwange NP - Gweru - Masvingo - Lake Mutirikwe - Gonarezhou - Beitbridge - Louis Trichardt - Bela-Bela - Johannesburg (3968 km)
 
Omdat het onze huwelijksreis is krijgen we op de beide vluchten
naar Londen en Johannesburg Champagne. Dit in combinatie met de vermoeidheid maakt dat we beide goed slapen en dus snel in Johannesburg zijn. Op minder dan een uur zijn we de luchthaven uit. De man van de maatschappij  waar we onze 4x4 hebben gehuurd staat ons op te wachten en snel zijn we onderweg om deze op te halen. Ook tijdens deze rit vallen we beide in slaap. Het overhandigen van onze jeep, een Toyota Hillux volledig uitgerust, gaat vlot en snel zijn we onderweg. Omdat we beide nog erg moe zijn en de auto willen organiseren besluiten we net buiten Pretoria te rijden en te gaan kamperen in het Dinokeng Game Reserve, een nieuw natuurgebied te noorden van Pretoria. We doen snel wat inkopen en tegen de middag installeren we ons op de campsite de Rust. 's namiddags ontdekken we onze auto en slapen we nog wat meer bij.
 
Na een trage start vertrekken we richting Louis Trichardt, we blijven nog een dagje in Zuid-Afrika en besluiten te kamperen niet al te ver van de grens omdat we de wildste verhalen hebben gehoord waarbij men er soms tot 8 uur over doet om de grens over te geraken. De rit gaat vlot maar omdat we wat lang zijn blijven lunchen komen we pas tegen valavond aan op onze campsite.
 
Het plan is om vroeg te vertrekken naar de grens maar we babbelen wat lang met de uiterst sympathieke eigenaars van Zvakanaka die ons nog een heleboel tips meegeven voor Zimbabwe. Gelukkig gaat de grensovergang uiterst vlot en op minder dan een uur zijn we Zimbabwe binnen. Na een paar km reeds de eerste politiecontrole. “TIP please” (Tempory Import Permit) zal de meest gehoorde zin voor 3 weken worden samen met “drivers license please”, “can I see you fire extinguisher? Triangles? Life jacket?” Ondanks alle horrorverhalen over de politie van Zimbabwe hebben wij enkel positieve ervaringen en zijn ze allemaal zeer vriendelijk (alleen met wat teveel). Vlotte maar saaie rit naar Bulawayo. Omdat we via Proximus geen netwerk doorkrijgen kopen we een gsm en simkaart. Een paar dagen later hebben we dan weer ineens wel eens ontvangst.
 
's morgens is er geen electriciteit en dus ook geen warm water. Nog een zekerheid voor de komende weken, de infractstructuur is er wel alleen de aanlevering niet. Na een bezoek aan de Khami ruïnes, wat eigenlijk niet meer is dan een hoop stenen, rijden we naar de Matobo Hills, een 50km ten zuiden van Bulawayo. Een ruw natuurgebied gekenmerkt door zen formatie van koppies (rotsen). We kamperen aan een lodge met zwembad waar we onze namiddag in de zon spenderen.
De campverantwoordelijke Brown is een sympathieke Zimbabweaan die ons uitlegd hoe de crisis in 2008 is kunnen ontstaan. Zijn idee over Mugabe. Hij heeft ook een pak vragen voor ons zoals wat is sneeuw en wat gebeurd er dan als het smelt? We leggen hem uit dat je dan water hebt waarop hij antwoord: ” maar dan kan je nergens meer rijden want dan zijn alle wegen een modderpoel”. Probeer dan maar een uitgelegd te krijgen dat wij enkel asfaltwegen hebben, hij begreep er niets van. Na de sneeuw kwamen er vragen over vliegtuigen, hoe groot is dat dan? Hoe blijft het in de lucht? Met hoeveel kan je erin? En ga zo nog maar even door ... In de late namiddag hebben we een tour geboekt, we bezoeken de Silozwane Cave met zijn vele rotstekeningen.  Je kan hier gewoon aankomen en alles ligt open en bloot. De tekeningen zijn nog duidelijk zichtbaar en ronduit indrukwekkend. De klim naar de cave is wel heftig. Onze gids heeft op alles zijn eigen theorie bedacht "I believe that ...", "In my opinion..." en we zijn vertrokken voor weer een nieuwe interpretatie van de geschiedenis. We dinneren in de lodge met de nog 2 andere gasten, zelden zulke arrogante mensen ontmoet. Al een geluk verlaten ze vroeg de tafel.

 
De volgende ochtend doen we uitgebreide inkopen, slaan we extra diesel in en proberen we bij verschillende banken geld te krijgen wat uiteindelijk lukt (na een eerste kleine huwelijkscrisis en meteen ook de enigste van onze reis). We rijden door naar Hwange National Park waar niets meer te krijgen is. Onze eerste gamedrive levert niet veel (lees een paar impala’s) op.

 
Omdat je het beste dieren kan spotten bij zonsopgang zijn we heel vroeg op pad. We hebben het gigantische geluk om 7 wild dogs te zien. Deze beesten zijn één van de meest met uitsterven bedreigde diersoorten van Afrika. Het is een magisch moment! Ze komen heel dicht bij onze auto. Een paar minuten laten zien we ook leeuwen vlakbij. Voor de rest zien we veel olifanten, jackals, zebra, kudu, nyala, bufallo, springbok, vele vogels, ... Op een uitkijkpunt aan de Masima dam spot Katrijn 4 leeuwen onder een bosje. De begeleider van een groepje is onder de indruk! We rijden door naar een ander kamp waar we alleen staan tot er in het donker 4 zweden aankomen gereden. Behoorlijk dom om 's nachts te rijden.
Weer vroeg op pad, in Afrika leven we op de tijden van de zon. Dat wil zeggen, opstaan rond 5.30u en meestal gaan we slapen tussen 19 & 20u. We rijden door een afgelegen deel van het park wat schitterend is qua natuur. Geregeld moeten we uit de auto om de door olifanten omgerukte takken en soms hele bomen van de weg te verwijderen. Steeds na een grondige scan van de omgeving. Op de rand van een droge rivierbedding zien we een grote troep leeuwen met verschillende welpjes, top! Ons kamp ligt op een heuvel dus de hele namiddag spotten we vele beesten. 's nachts krijgen we voor het eerst bezoek van olifanten.
 

Het Antilope park stond hoog op ons verlanglijstje. Je kan hier met leeuwen wandelen, van andere reizigers hoorden dat het qua ervaring gelijk staat met een bezoek aan de berggorilla's. Het antilooppark was het eerste park ter wereld dat dit organiseerde. De campsite is proper en deftig dus kunnen we nog eens douchen. Het is wel een heel commerciële plek met veel toeristen wat ons dan weer minder aanstaat. De wandeling met de leeuwen is een leuke ervaring maar ook niet meer dan dat. Het zijn cubs van 18 maand oud en ze zijn vooral geïintresseerd in de zebra's die ze opjagen. Wel een ervaring om eens zo dicht bij die beesten te komen. Er zijn maar liefst 5 begeleiders bij en een dag ervoor is er nog iemand gebeten in haar schouder, het blijven natuurlijk dieren en die zijn onvoorspelbaar.

Na een dagje hebben we meer dan genoeg van al dat commercieel gedoe dus besluiten we door te rijden en niet nog een dagje te relaxen. We rijden naar Lake Mutirikwe waar we een leuke privé campsite vinden. We doen onze was, boekje lezen, …
Vlak hierbij ligt het great Zimbabwen Momument. De oudste stenen nederzetting ten zuiden van de Saharah . Het is een indrukwekkende ruïne waar je vrij mag in ronddwalen. Verschillende gebouwen/muren zijn nog in redelijke staat. Het is bloedheet vandaag dus echt heel lang lopen we niet rond. We hebben nog drinkwater nodig voor de komende dagen en na lang zoeken in de winkels van Masvingo vinden we eindelijk grote flessen. We willen niet al te ver meer rijden dus besluiten we te gaan kamperen in het Kyle Recreation Park, wat vlakbij ligt. De campsite is in totaal verval maar het uitzicht op het meer en de zonsondergang zijn indrukwekkend.
Onderweg hebben verschillende andere reizigers ons aangeraden naar Gonazerhou National Park te gaan. Hier willen we onze laatste week Zimbabwe doorbrengen. Met een frigo vol eten, extra diesel en veel water rijden we naar deze wildernis. De weg ernaar toe is lang en stoffig maar dat vergeten we snel als we onze tent opzetten aan de rand van de Runde rivier met vele nijlpaarden en olifanten.
 
 
In het park zijn er een aantal bushcamps. Plaatsten waar vrij kan kamperen met enkel een longdrop wc (gat in de grond) en een plek waar je vuur kan maken. Wij besluiten om er een aantal nachten te blijven. De dagen die volgen doen we game drives, genieten we van de natuur, het stevig off-roaden en het alleen zijn.  Je rijdt hier een hele dag rond en je komt niemand anders tegen. Tijdens onze drives worden onze off-road skills zwaar op de proef gesteld, moeilijke wegen en diepe zanderige rivier crossings. Op een moment spelen we zelfs de weg kwijt en zijn we enkel nog toegewezen op onze gps. Ook ’s nachts is het fantastisch om hier te staan, de olifanten passeren op minder dan 5 meten van onze tent. Gonarzehou is één van de wildste parken van Afrika en dat ondervinden we elke dag. Dit is Afrika op zen best!
 
 
Op een rustig tempo rijden we terug naar Johannesburg waar we onze laatste 2 dagen spenderen. Onderweg slapen we een nacht in Camp Africa (Hangklip Forest) waar we een uiterst leuke avond in de bar beleven met een duits koppel en de eigenaar die maar liefst 9 overlandreizen op zen teller heeft staan. De verjaardag van Katrijn vieren we in Johannesburg in een Afrikaanse pub met leuke ambiance.
 
Zimbabwe is echt een droombestemming. De natuur is er indrukwekkend en wild, weinig toeristen, geen hassle, geen afdingen op prijzen, … gewoon genieten van Afrika!

voor meer foto's klik hier
een uitgebreid verslag, logiebeoordelingen en meer info over reizen in Zimbabwe vind je op wegwijzer