Kalahari 2013

Route:

Welcome Home (South Africa January 2013)

Met een uur vertraging landen we in Johannesburg, we moeten (hard) lopen, hebben nog 40 minuten om onze aansluiting naar Cape Town te halen en moeten nog langs de douane en onze bagage herinchecken. We crossen als zotten van de ene terminal naar de andere en zijn net op tijd aan de gate. Bekomend van onze inspanning horen we dat de vlucht vertraging heeft en het wordt nog beter als we een uur later op hetzelfde vliegtuig gezet worden maar dan een rijtje verder.

Na 2uur vliegen landen we in een zonovergoten Cape Town. Bij het buiten wandelen van de terminal worden we begroet met ‘Welcome Home’, door de normaal opdringerige autoverhuurders, die ons verder  met rust laten. We hebben een uitgeruste 4x4 gehuurd en de overhandiging hiervan gaat heel vlot. Onderweg doen we de eerste basis inkopen en rijden door naar Stellenbosch waar we ons installeren op een campsite. Daar organiseren we onze valiezen en de indeling van de auto. We hebben het graag altijd hetzelfde, een afwijking die we in 2009 hebben opgelopen vrees ik. Dan is het eindelijk zover, onze eerste BEER O’CLOCK …

 

Via de Franschhoekpass rijden we richting de Hoop Nature Reserve. In Franschhoek willen we gaan wijnproeven in het wijnhuis Stony Brook, maar we zijn te laat vertrokken dus zullen we het later moeten doen.  Er staat een stevige wind aan de kust en we zijn maar al te blij dat we kunnen kamperen met de bescherming van wat bomen en struiken.  De Hoop Nature Reserve is bekend om zijn grote duinen aan de kustlijn. De witte duinen zijn erg mooi. Voor ze de zee ontmoeten is er nog een smalle rotsstrook wat het zicht uitzonderlijk maakt. Op onze wandeling worden we vergezeld door een Oyster Catcher die ons duidelijk iets wil vertellen maar we verstaan dat taaltje niet zo goed.  Via het ponton van Malgras, het laatste ponton van Zuid-Afrika (er zijn er enkel nog die gebruikt worden als grensovergang) rijden we naar Nyara Game Reserve. Het ponton wordt met behulp van een stalen kabel manueel de rivier over getrokken, hard labeur.  In het Nyara Game Reserve gaan we quadden tussen de dieren, wel tof. Vooral de ontmoeting met de giraffen waarvan de bull heel erg dichtbij komt, impressionant.  Tijdens het avondeten zien we nog een neushoorn passeren.

 

De hoofdreden van ons bezoek aan de kleine Karoo is een tocht door de Baviaanskloof. Een kloof van 250km waarvan het middendeel een nature reserve is waar je enkel met een 4x4 door mag. De eerste nacht slapen we in het eerste en goed bereikbare deel van de kloof. Hier wandelen we de Waterklooftrail. Op onze wandeling krijgen we twee honden mee, deze dienen ter bescherming tegen bavianen en slangen. En gelukkig kenden zij de weg. Volgens Katrijn is het een rondwandeling dus wij blijven maar rechtdoor gaan door de smalle kloof tot we echt moeten beginnen klauteren over bomen en rotsen.  Uiteindelijk besluiten we dan maar om terug te keren. Op de terugweg vangen onze medewandelaars verschillende visjes en waterslangen. Een schitterende wandeling!

Onderweg door de baviaanskloof is het leuk off-roaden, veel riviercrossings waarvan er eentje nipt is in 4x4 low. Gelukkig hebben we wat ervaring. Vele stukken zijn er erg aan toe vanwege de vele regens dit jaar. We slapen op een bushcamp aan de rivier waar het zwemmen voor de nodige afkoeling zorgt. We hebben spijtig genoeg niet meer tijd anders zouden we hier lang blijven hangen. De volgende ochtend zijn we vroeg op, wassen ons in de rivier en gaan verder op pad door de kloof. De weg is op sommige stukken rotslecht en steil.

 

Via de Langekloof (R62) zetten we de terugweg richting Cape Town in. Onderweg besluiten we te gaan slapen in de KougaKloof. De weg ernaar toe is best ok maar onze snelheid te hoog. Hier worden we met geconfronteerd als we vol in de remmen moeten gaan voor een tegenligger, it was a close call! De KougaKloof is een echte hidden gem, prachtige locatie om te kamperen!

 

De Swartsberg pass is de hoogste gravel bergpas van Zuid-Afrika, de weg slingert zich op indrukwekkende wijze over de Swartsbergen. We plannen te blijven kamperen in Prince Albert waar het heel  heet (45°C) is. De campsite heeft op de koop toe geen schaduw. Daarom besluiten we terug te keren. In een sneltempo rijden we de Swartsbergpass terug over, het is al laat in de namiddag. Onderweg door de vallei vinden we een leuke campsite met veel schaduw en een zalig zwembad aan de Kruisrivier. In onze guidebook staat dat de Groenfontijn vallei waarschijnlijk één van mooiste gravels is dat je in Zuid-Afrika kan rijden en dit kunnen we alleen beamen, de weg kronkelt door een prachtige groene vallei.

 

Warmwaterbad heeft zoals de naam het al doet vermoeden warm water bronnen. Overdag kan je er niet in blijven zitten maar vanaf het moment dat de zon weg is is het genieten in het hete water waarvan de damp zich omhoog werkt en dit alles onder een schitterende sterrenhemel. Dan besef je weer even dat perfectie bestaat! ’s Morgens is er veel commotie op de campsite, er zit een groene boomslang van meer dan 1.5 meter. Met man en macht (en vooral veel stenen) probeert men ze eruit te krijgen. De groene boomslag is één van de gevaarlijkste soorten van Afrika.

 

In Montagu is er een boerenmarkt hebben we gelezen met een groot aanbod van lokale producten. Bij aankomst is het gewoon een toeristenmarkt in onze ogen. Dat valt ons wel wat tegen in deze streek, veel te toeristisch en dat stoort ons. Gelukkig vinden we overal altijd wel wat weinig bezochte plekjes. Onze laatste kampeeravond zoeken we 4u naar een campsite waar plek is, het is zaterdag en zomer dus alle Zuid-Afrikanen zijn op kampeerpad. Tegen de avond en met wat hulp vinden we een primitieve campsite aan de Brandvleidam.

 

We beginnen aan het 2^de deel van onze reis, Kaapstad. We slapen bij Nick&Nicola, Zuid-Afrikanen waar we in 2009 samen grote stukken mee gereisd hebben door Noord Afrika. Kaapstad is een super leuke stad, heerlijk ontspannen en schitterend weer elke dag. We bezoeken enkele wijnhuizen in Constantia en gaan nog eens naar Franschhoek. Hier is het wijnhuis Stony Brook, voor ons het beste wat de Zuid-Afrikaanse wijn te bieden heeft. Ook keren we nog eens terug naar Cape Point, hier blaast de wind zo hard dat we met moeite kunnen blijven staan. Onze laatste avond gaan we naar goede traditie met N&N eten in The Five Flies, een top restaurant in Kaapstad. Onze laatste dag is het zo warm dat we besluiten naar huis te vliegen op onze slippers en in korte broek. Dat valt tegen als we in -3°C in München uit het vliegtuig stappen.

 

Met veel zonne-energie zijn we terug gekomen van weer een nieuw deel  Zuid-Afrika dat op sommige stukken net iets te toeristisch voor ons is maar toch veel te bieden heeft. De kleine Karoo is een absolute aanrader met de Baviaanskloof op kop en Kaapstad dat is altijd feest!

voor meer foto's van onze reis klik hier

Reismarkt 2013

Reismarkt is Vlaanderens alternatieve reisbeurs, met ervaringsinfo uit de eerste hand.
Op zondag 24 februari, gaat de 28ste editie door van dit jaarlijkse evenement vóór mensen die graag reizen, dóór mensen die graag reizen.
'Reizigers informeren reizigers' is de unieke formule van deze reisbeurs, die geen 'salon' is, maar een ontmoetingsplek en uitwisselingsplaats van informatie: 250 reizigers met ervaring informeren de bezoekers, belangenloos en eerlijk.

voor meer info: Reismarkt2013

Incredible Zimbabwe (september 2012)

Route: : Johannesburg - Louis Trichardt - Beitbridge - Bulawayo - Hwange NP - Gweru - Masvingo - Lake Mutirikwe - Gonarezhou - Beitbridge - Louis Trichardt - Bela-Bela - Johannesburg (3968 km)

 

Omdat het onze huwelijksreis is krijgen we op de beide vluchten

naar Londen en Johannesburg Champagne. Dit in combinatie met de vermoeidheid maakt dat we beide goed slapen en dus snel in Johannesburg zijn. Op minder dan een uur zijn we de luchthaven uit. De man van de maatschappij  waar we onze 4x4 hebben gehuurd staat ons op te wachten en snel zijn we onderweg om deze op te halen. Ook tijdens deze rit vallen we beide in slaap. Het overhandigen van onze jeep, een Toyota Hillux volledig uitgerust, gaat vlot en snel zijn we onderweg. Omdat we beide nog erg moe zijn en de auto willen organiseren besluiten we net buiten Pretoria te rijden en te gaan kamperen in het Dinokeng Game Reserve, een nieuw natuurgebied te noorden van Pretoria. We doen snel wat inkopen en tegen de middag installeren we ons op de campsite de Rust. 's namiddags ontdekken we onze auto en slapen we nog wat meer bij.

 

Na een trage start vertrekken we richting Louis Trichardt, we blijven nog een dagje in Zuid-Afrika en besluiten te kamperen niet al te ver van de grens omdat we de wildste verhalen hebben gehoord waarbij men er soms tot 8 uur over doet om de grens over te geraken. De rit gaat vlot maar omdat we wat lang zijn blijven lunchen komen we pas tegen valavond aan op onze campsite.

 

Het plan is om vroeg te vertrekken naar de grens maar we babbelen wat lang met de uiterst sympathieke eigenaars van Zvakanaka die ons nog een heleboel tips meegeven voor Zimbabwe. Gelukkig gaat de grensovergang uiterst vlot en op minder dan een uur zijn we Zimbabwe binnen. Na een paar km reeds de eerste politiecontrole. “TIP please” (Tempory Import Permit) zal de meest gehoorde zin voor 3 weken worden samen met “drivers license please”, “can I see you fire extinguisher? Triangles? Life jacket?” Ondanks alle horrorverhalen over de politie van Zimbabwe hebben wij enkel positieve ervaringen en zijn ze allemaal zeer vriendelijk (alleen met wat teveel). Vlotte maar saaie rit naar Bulawayo. Omdat we via Proximus geen netwerk doorkrijgen kopen we een gsm en simkaart. Een paar dagen later hebben we dan weer ineens wel eens ontvangst.

 

's morgens is er geen electriciteit en dus ook geen warm water. Nog een zekerheid voor de komende weken, de infractstructuur is er wel alleen de aanlevering niet. Na een bezoek aan de Khami ruïnes, wat eigenlijk niet meer is dan een hoop stenen, rijden we naar de Matobo Hills, een 50km ten zuiden van Bulawayo. Een ruw natuurgebied gekenmerkt door zen formatie van koppies (rotsen). We kamperen aan een lodge met zwembad waar we onze namiddag in de zon spenderen.

De campverantwoordelijke Brown is een sympathieke Zimbabweaan die ons uitlegd hoe de crisis in 2008 is kunnen ontstaan. Zijn idee over Mugabe. Hij heeft ook een pak vragen voor ons zoals wat is sneeuw en wat gebeurd er dan als het smelt? We leggen hem uit dat je dan water hebt waarop hij antwoord: ” maar dan kan je nergens meer rijden want dan zijn alle wegen een modderpoel”. Probeer dan maar een uitgelegd te krijgen dat wij enkel asfaltwegen hebben, hij begreep er niets van. Na de sneeuw kwamen er vragen over vliegtuigen, hoe groot is dat dan? Hoe blijft het in de lucht? Met hoeveel kan je erin? En ga zo nog maar even door ... In de late namiddag hebben we een tour geboekt, we bezoeken de Silozwane Cave met zijn vele rotstekeningen.  Je kan hier gewoon aankomen en alles ligt open en bloot. De tekeningen zijn nog duidelijk zichtbaar en ronduit indrukwekkend. De klim naar de cave is wel heftig. Onze gids heeft op alles zijn eigen theorie bedacht "I believe that ...", "In my opinion..." en we zijn vertrokken voor weer een nieuwe interpretatie van de geschiedenis. We dinneren in de lodge met de nog 2 andere gasten, zelden zulke arrogante mensen ontmoet. Al een geluk verlaten ze vroeg de tafel.

 

De volgende ochtend doen we uitgebreide inkopen, slaan we extra diesel in en proberen we bij verschillende banken geld te krijgen wat uiteindelijk lukt (na een eerste kleine huwelijkscrisis en meteen ook de enigste van onze reis). We rijden door naar Hwange National Park waar niets meer te krijgen is. Onze eerste gamedrive levert niet veel (lees een paar impala’s) op.

 

Omdat je het beste dieren kan spotten bij zonsopgang zijn we heel vroeg op pad. We hebben het gigantische geluk om 7 wild dogs te zien. Deze beesten zijn één van de meest met uitsterven bedreigde diersoorten van Afrika. Het is een magisch moment! Ze komen heel dicht bij onze auto. Een paar minuten laten zien we ook leeuwen vlakbij. Voor de rest zien we veel olifanten, jackals, zebra, kudu, nyala, bufallo, springbok, vele vogels, ... Op een uitkijkpunt aan de Masima dam spot Katrijn 4 leeuwen onder een bosje. De begeleider van een groepje is onder de indruk! We rijden door naar een ander kamp waar we alleen staan tot er in het donker 4 zweden aankomen gereden. Behoorlijk dom om 's nachts te rijden.

Weer vroeg op pad, in Afrika leven we op de tijden van de zon. Dat wil zeggen, opstaan rond 5.30u en meestal gaan we slapen tussen 19 & 20u. We rijden door een afgelegen deel van het park wat schitterend is qua natuur. Geregeld moeten we uit de auto om de door olifanten omgerukte takken en soms hele bomen van de weg te verwijderen. Steeds na een grondige scan van de omgeving. Op de rand van een droge rivierbedding zien we een grote troep leeuwen met verschillende welpjes, top! Ons kamp ligt op een heuvel dus de hele namiddag spotten we vele beesten. 's nachts krijgen we voor het eerst bezoek van olifanten.
 

Het Antilope park stond hoog op ons verlanglijstje. Je kan hier met leeuwen wandelen, van andere reizigers hoorden dat het qua ervaring gelijk staat met een bezoek aan de berggorilla's. Het antilooppark was het eerste park ter wereld dat dit organiseerde. De campsite is proper en deftig dus kunnen we nog eens douchen. Het is wel een heel commerciële plek met veel toeristen wat ons dan weer minder aanstaat. De wandeling met de leeuwen is een leuke ervaring maar ook niet meer dan dat. Het zijn cubs van 18 maand oud en ze zijn vooral geïintresseerd in de zebra's die ze opjagen. Wel een ervaring om eens zo dicht bij die beesten te komen. Er zijn maar liefst 5 begeleiders bij en een dag ervoor is er nog iemand gebeten in haar schouder, het blijven natuurlijk dieren en die zijn onvoorspelbaar.

Na een dagje hebben we meer dan genoeg van al dat commercieel gedoe dus besluiten we door te rijden en niet nog een dagje te relaxen. We rijden naar Lake Mutirikwe waar we een leuke privé campsite vinden. We doen onze was, boekje lezen, …

Vlak hierbij ligt het great Zimbabwen Momument. De oudste stenen nederzetting ten zuiden van de Saharah . Het is een indrukwekkende ruïne waar je vrij mag in ronddwalen. Verschillende gebouwen/muren zijn nog in redelijke staat. Het is bloedheet vandaag dus echt heel lang lopen we niet rond. We hebben nog drinkwater nodig voor de komende dagen en na lang zoeken in de winkels van Masvingo vinden we eindelijk grote flessen. We willen niet al te ver meer rijden dus besluiten we te gaan kamperen in het Kyle Recreation Park, wat vlakbij ligt. De campsite is in totaal verval maar het uitzicht op het meer en de zonsondergang zijn indrukwekkend.

Onderweg hebben verschillende andere reizigers ons aangeraden naar Gonazerhou National Park te gaan. Hier willen we onze laatste week Zimbabwe doorbrengen. Met een frigo vol eten, extra diesel en veel water rijden we naar deze wildernis. De weg ernaar toe is lang en stoffig maar dat vergeten we snel als we onze tent opzetten aan de rand van de Runde rivier met vele nijlpaarden en olifanten.

 

 

In het park zijn er een aantal bushcamps. Plaatsten waar vrij kan kamperen met enkel een longdrop wc (gat in de grond) en een plek waar je vuur kan maken. Wij besluiten om er een aantal nachten te blijven. De dagen die volgen doen we game drives, genieten we van de natuur, het stevig off-roaden en het alleen zijn.  Je rijdt hier een hele dag rond en je komt niemand anders tegen. Tijdens onze drives worden onze off-road skills zwaar op de proef gesteld, moeilijke wegen en diepe zanderige rivier crossings. Op een moment spelen we zelfs de weg kwijt en zijn we enkel nog toegewezen op onze gps. Ook ’s nachts is het fantastisch om hier te staan, de olifanten passeren op minder dan 5 meten van onze tent. Gonarzehou is één van de wildste parken van Afrika en dat ondervinden we elke dag. Dit is Afrika op zen best!

 

 

Op een rustig tempo rijden we terug naar Johannesburg waar we onze laatste 2 dagen spenderen. Onderweg slapen we een nacht in Camp Africa (Hangklip Forest) waar we een uiterst leuke avond in de bar beleven met een duits koppel en de eigenaar die maar liefst 9 overlandreizen op zen teller heeft staan. De verjaardag van Katrijn vieren we in Johannesburg in een Afrikaanse pub met leuke ambiance.

 

Zimbabwe is echt een droombestemming. De natuur is er indrukwekkend en wild, weinig toeristen, geen hassle, geen afdingen op prijzen, … gewoon genieten van Afrika!

voor meer foto's klik hier

een uitgebreid verslag, logiebeoordelingen en meer info over reizen in Zimbabwe vind je op wegwijzer

 

 

Marokko 2012

Route: Malaga - Tarifa - Tanger - Moulay Bousselham - Fès - Azrou - Merzouga/Erg Chebbi - Todrakloof - Marrakech - Tanger - Tarifa - El Burgo - Malaga

Onze vlucht richting Malaga vertrekt keurig op tijd, een vol vliegtuig. Na 2 uur en 15 minuten vliegen komen we meer dan een half uur te vroeg aan. Alles gaat heel erg vlot en op 10 minuten staan we buiten. We hebben met de verhuurmaatschappij van onze camper afgesproken aan de vertrekhal, waar het rustiger is. Omdat we wat te vroeg zijn moeten we even wachten voor ze er zijn. We krijgen een zeer complete uitleg over de camper en na een uurtje zijn we op weg. We besluiten de tolweg naar Tarifa te nemen omdat we er zeker voor het donker wordt willen zijn. Na een rit van 2 uur zijn we er, we winkelen nog in de Mercadona en rijden door naar de campsite Torre De La Pena. We laden onze valiezen uit, gaan snel iets eten en omdat we beide heel erg moe zijn liggen we al vroeg in bed.

We starten de dag lekker langzaam, het is tenslotte vakantie ... We rijden eerst langs de haven om onze tickets te kopen, we kunnen enkel met FRS gaan omdat ze de enigste maatschappij zijn waar een camper op kan. We hebben nog wat tijd over dus gaan we nog even het dorp in, op zoek naar een geocache die we snel vinden. De zon schijnt volop, wat onze wandeling nog aangenamer maakt. Een half uurtje voor vertrek zijn we terug in de haven en 40 minuten later op weg naar Afrika. De overtocht duurt een klein uur en niet 35 minuten zoals ze op alle reclameborden aangeven. De grensovergang gaat heel vlot (zie stappenplan). Het is en blijft een Afrikaanse grens met de nodige drukte en hectiek uiteraard. We rijden naar Moulay Bousselham, een lagune aan de Atlantische kust. Onderweg kopen we voor geen geld een gigantische schaal verse aardbeien. Het eerste deel gaat erg vlot, de laatste 35 km is de weg in totaal verval met heel veel potholes en stukken waar de asfalt ontbreekt. We slapen op camping Flamants Loisirs. 's avonds eten we in een lokaal resto, Achorouk. Een absolute aanrader, heel lekker, er hangt een typische Arabische bar sfeer. Het restaurant ligt op wandelafstand van de camping.

Na een rustige start van de dag rijden we eerst naar het dorp om brood te kopen, heerlijk vers en nog warm. We besluiten de gps te volgen en kortste route te nemen, deze gaat over kleine wegen die wel ok zijn naar Afrikaanse normen maar niet om met een camper te doen. Na een uur rijden hebben we amper 25km gedaan... Na een tijdje knoeien en vloeken komen we uiteindelijk toch op een hoofdweg uit. We rijden naar Volubilis, de belangrijkste Romeinse vindplaats van Marokko. Er zijn nog veel redelijk goed bewaarde vloermozaïeken te bewonderen en je krijgt er een goed beeld van hoe het leven was in de antieke stad. Je hebt er geen gids nodig. Hierna rijden we door naar Fez, van ver zien we de smog al boven de stad hangen. Na wat inkopen installeren we ons op de campsite.

Eten doe we in het restaurant van onze camping, een serieuze tegenvaller en nog overdreven duur op de koop toe. Wel aangenaam is het gezelschap van een gepensioneerd brits koppel die een klein half jaar door Marokko trekken. 

Onze gids om ons door Fès te leiden is keurig op tijd. We beginnen onze toer bij een pottenbakkerij, vervolgens gaan we de medina in, de oudste van Marokko. Het is een wirwar aan smalle steegjes. Er heerst een zeer aangename sfeer en absoluut geen opdringerige verkopers. We bezoeken alle belangrijke plekken. Heel indrukwekkend is de oude Koranschool. Het valt ons op hoeveel ambachten er nog uitgevoerd worden, tapijtenwevers, kopersmits, ... Na de lunch brengt onze gids ons terug en rijden we door. Voor een bezoek aan Fés is zeker een gids aan te raden, je krijgt veel info en je ziet alle mooie plekken. Onderweg naar Azrou stoppen we nog bij een meer om een cache te vinden. Er ligt nog of al behoorlijk veel sneeuw in de midden atlas. Van op onze campsite hebben we een super zicht op de bergen. Omdat we op 1500m hoogte zit koelt het snel af dus we zoeken snel de warmte van onze camper op.

Na het bijvullen van de watertank en het legen zetten we aan richting Merzouga. We klimmen de midden atlas door waar er overal sneeuw ligt langs de weg. We hebben geluk want tot 2 dagen geleden was de weg nog ondergesneeuwd. Onder een straalblauwe hemel is het zicht indrukwekkend. Door een lang uitgerekte vallei rijden we richting de hoge atlas. We rijden verschillende bergpassen over. Er is behoorlijk veel verkeer en vooral de grote vrachtwagens zijn lastig om in te halen. Onderweg genieten we in de zon van een heerlijke tanjine en een glaasje muntthee. Later dan verwacht, het is uiteindelijk ook verder dan gedacht, arriveren we in Merzouga. Dit dorp ligt aan de rand van Erg-Chebbi, imposante zandduinen. We kiezen voor de camping Kanz Erremal, deze ligt vlak tegen de duinen aan, het uitzicht is geweldig! Het is al aan het schemeren als we alles installeren. We zetten ons op het terras van het hotel, er is gratis wifi en hier willen we natuurlijk gebruik van maken. Al snel krijgen we gezelschap van Ahmed en samen drinken we een aantal glazen berberwiskey (zo noemen ze hun muntthee). Het diner laat zich goed smaken en ter afronding van de avond roken we nog een shisha.

We blijven hier een dagje plakken om te genieten van de duinen. Na het ontbijt wandelen we de duinen in. We hebben een hoge duin in de verte uitgekozen waar we naartoe willen. We ploeteren ons een weg over verschillende duinen heen en na 1,5km bereiken we ons doel. Het is de moeite, we worden beloond met een schitterend uitzicht waar we een hele tijd van genieten, net als van de stilte om ons heen. De terugwandeling gaat even moeizaam... Tijd om wat te relaxen in de zon en rustig een boek te lezen. In de late namiddag hebben we een tour geboekt om rond de duinen te rijden. We stoppen eerst bij een oase waar we een kleine wandeling door maken om dan verder te rijden naar een plek waar vele fossielen te bewonderen zijn. In 4x4 doorklieven we de duinen en geregeld stoppen we op hoge plekken waar we een schitterend uitzicht hebben. We volgen ook een stuk waar de rally Parijs - Dakar geregeld passeerde. In dit gebied wordt ook de Marathon du Sable gehouden. Een volgende stopplek zijn de lokale mijnen, erbarmelijke toestanden waarin men hier moet werken. Als we aan de mijnen denken doet ons dit herinneren aan de ramp in Chili. we hebben de indruk dat de veiligheid hier nog een pak slechter is en totaal onveilig, eigenlijk eerder prehistorische toestanden. Op de laatste stop genieten we van de zonsondergang, altijd mooi maar hebben ze al veel indrukwekkender gezien, het nadeel van het vele reizen... We willen een shisha kopen en in het donker gaan we op het marktplein van Merzouga hiernaar op zoek, in winkeltje nummer vier vinden we een model dat ons aanstaat. Dineren doen we in het hotel.

Plannen zijn er om te veranderen. Het idee is om door te rijden naar de andere kant van de duinen, we hebben positieve reacties gelezen oven een campsite die ons ook wel wat lijkt. Tijdens het inladen doe ik nog een praatje met Ahmed en vertel ik hem onze plannen. Hij raadt dit zeer vastberaden af, niet vanwege de campsite maar vanwege het landschap dat niets is ten op zichtte van waar we nu zijn. Dus we besluiten om de trip van 400 km niet te maken en nog een dagje te blijven plakken en te genieten van de zon. We doen de rest van de dag niets behalve dan heerlijk onze vakantie beleven.

We zijn vroeg wakker vandaag en hebben besloten om vandaag wel door te rijden, richting Todrakloof (220km). De rit is heel vlot, het landschap oersaai, steenwoestijn en rechte banen. Tegen de middag zijn we in Tinerhir, het begin van de kloof. We rijden een stuk en zijn niet echt onder de indruk, op een stuk van een kleine halve kilometer is de kloof 50m breed en 300m hoog. Het staat vol van de bussen toeristen en de gebruikelijke kraampjes. We besluiten nog even door te rijden, en gelukkig maar want het is een schitterende rit van 20km door de kloof naar Tamtatouchte. Onderweg komen we geen toerist meer tegen. We lunchen in Auberge 'les amis', ronduit schitterend! Op het terras in de zon is het zalig en het eten is van een uitmuntende kwaliteit! We drinken als afsluiter nog een thee met de eigenaar die ons ook de kamers laat zien. Een aanrader van formaat! We dalen na onze lange lunch terug de kloof af en installeren ons op camping Le Soleil. Het is koud en er staat een frisse harde wind. De zon kan er niet tegen op, we zitten tegen de flanken van het Atlasgebergte.

Na het ontbijt vertrekken we richting Ouarzazate, de filmstad van Marokko. Buiten 2 studio's merk je hier weinig van. Er heerst een ontspannen en uitnodigende sfeer in de binnenstad. We hebben even genoeg van de tanjines, onze guidebook geeft aan dat er een lekker Italiaans restaurant is, Veneziano, dus dit willen we wel eens proberen. De pizza is zeer lekker. Naast het restaurant is er een bakkerij, de eerste die we zien in Marokko, alles ziet er geweldig uit. We willen vandaag tot in Marrakech rijden. Hiervoor moeten we het hoge atlas gebergte door, over de Tizi n'Tichka pass, 2217m. Er ligt behoorlijk veel sneeuw en ijs. De rit gaat vlot maar traag dus komen we pas tegen de late avond aan in Marrakech. We vinden de weg naar de camping redelijk vlot, er staat nooit iets aangegeven. We willen nog even langs de winkel met als gevolg dat we in het donker een plekje moeten uitzoeken. In de winkel worden we verschillende keren aangesproken of we voor hen alcohol willen kopen, uiteraard weigeren we dit, het is strafbaar. In de winkel is er een afgesloten stuk waar je wijn en bier kan kopen op vertoon van je paspoort. Wij kopen een aantal flessen Marokkaanse rode wijn, toch raar dat er wijn wordt verbouwd in een land waarvan de inwoners er niet van mogen drinken!? Voor het eerst 'koken' we vanavond zelf.

Met de taxi van de camping zijn we op een 20 tal minuten in het centrum van Marrakech. Het duurt even voor we ons deftig kunnen oriënteren. In het park van de La Koutoubia moskee gaan we op zoek naar een cache. Een local die rustig zijn krant aan het lezen is kan maar niet begrijpen wat we aan het doen zijn. We staken onze zoektocht omdat we net iets te veel worden aangekeken. Even later zien we hem ook staan zoeken... Je kunt hier een klassieke toeristenbus nemen die je langs alle bezienswaardigheden rijdt in een open dubbeldekker, we besluiten dit te doen. De rondrit is een uur, een goede manier om een duidelijker beeld te krijgen van de stad. Rond het centrale plein van Marrakech, Place Jemaa El Fna, zijn er op de daken verschillende terrassen waarvan je een leuk zicht hebt op het plein. In één van de restaurants lunchen we en bekijken het spektakel onder ons, we komen ogen te kort. De souks zijn een wirwar van straten vol shops. Op een gegeven moment zijn we deze winkelbuurt uit en lopen we rond zonder nog een andere toerist te zien. We verdwalen rustig verder tot we na een uur wandelen ons toch beginnen af te vragen hoe we hieruit gaan geraken. Verschillende keren worden we aangesproken met de vraag wat we hier deden omdat er niets te zien is volgens de locals. Een jong ventje helpt ons terug de weg te vinden. Een bezoek aan het paleis Royal staat nog op ons verlanglijstje voor vandaag dus begeven we ons hiernaar toe. Alles is gesloten en we mogen er niet, even later vernemen we dat de koning, Mohamed VI, thuis is, vandaar dus. Als de koning er is wordt alles afgesloten. Op de place Jemaa El Fna genieten we van de zonsondergang met een paar glazen muntthee. Naarmate het later wordt neemt de activiteit en de sfeer toe op het plein. Moe en met vooral zere voeten keren we terug naar onze camping.

Het is warmer dan de afgelopen dagen en hier genieten we volop van. In de namiddag vertrekken we naar Marrakech en brengen we een bezoek aan de garden Majerolle, de tuin van Yves Saint Laurant zijn buitenverblijf in Marrakech centrum. We installeren ons terug op een dakterras op het Jemaa El Fna plein en kijken naar alles wat er zich afspeelt. Hier worden elke dag tien tallen eettentjes opgebouwd. Wat ze aanbieden ziet er best ok uit dus we wagen het erop. Het is lekker maar veel. Na een wandeling door de soeks gaan we nog een thee drinken in ons favoriete café van Marrakech, café des espices op de place Rhaba Qedima. We slenteren nog even verder en aanzien alle staatmuzikanten, entertainers, kraampjes, ...

Voor het eerst is het bewolkt, daar storen we ons niet aan want hebben lange dag rijden voor de boeg naar Tanger. We nemen de tolroute, deze is behoorlijk duur maar veel sneller. Na een rit van 8u in uiteindelijk een stralende zon zijn we in de haven van Tanger. Onderweg gaat alles vlot behalve dan dat Katrijn een rood licht niet ziet (zegt ze ...) en we worden tegen gehouden door de politie. We krijgen stevig onder onze voeten en moeten een fixe boete cash betalen. In de haven is het onmiddellijk hectisch, typisch voor een Afrikaanse grens en dat in combinatie met een havensfeer. Alles moet snel snel gaan, veel geroep en getier door elkaar, iedereen die je wil helpen en vastpakt, willen je paspoorten zien, papieren hier en daar, louche figuren. Heerlijke stress is dat en ik hou wel van die hectiek en sfeertje. Natuurlijk is al die haast voor niets en moeten we nog 1,5u op de boot naar Tarifa wachten. Het lijkt erop dat de boot keurig op tijd vertrekt tot onze grote verbazing. Er moet toch nog een bus bij op en daarvoor moet hij aanleggen bij een andere terminal. Een uur later zijn we vertrokken. We zijn als eerste van de boot dus ook snel de politiecontrole door.

Voor het eerst regent het tijdens de nacht. We pakken onze valiezen en zetten tegen de middag aan naar El Burgo, waar familie woont. De rit gaat door een schitterend landschap. In de late namiddag komen we aan en genieten van een super ontvangst en avond.

Na een uitgebreid ontbijt rijden we naar de luchthaven van Malaga. Het inleveren van onze camper gaat erg vlot. Onze vlucht gaat keurig op tijd de lucht in en 2u en 45min later staan we in het ijskoude Brussel.

We hebben genoten van een leuke vakantie en keren zeker nog eens terug, Insha'Allah!

Voor meer foto's zie link foto's.

Een uitgebreid verslag en logies kan je terug vinden op www.wegwijzer.be.

 

South Africa 2011 (14/01 - 05/02)

Het vertrek Op de middag pik ik Katrijn op aan het werk, we zijn er klaar voor! Eindelijk, na bijna 1.5 jaar terug naar Afrika! Na een lunch bij men ouders rijden we verder naar Zaventem. Het is er ongelooflijk kalm! Het inchecken verloopt zeer snel en dan zoals steeds als we in Zaventem komen gaan we een Starbuckskoffie drinken. Onze vlucht naar Londen vertrekt keurig op tijd. Onderweg laat de piloot weten dat er een stevig onweer is en dat we moeten omvliegen, uiteindelijk vliegen we een uur en een half naar Londen. Onderweg redelijk wat turbulentie. We moeten 4 uur wachten op onze vlucht naar Johannesburg in Heathrow maar deze vliegen voorbij, het aanbod is zo groot in terminal 5. Met een uur vertraging vertrekken we richting Johannesburg, waar we 11u later landen. De vlucht verloopt goed. BA excuseert zich voor de vertraging van de bagage, wij vinden het nochtans snel gaan. We’re back! De grenscontrole gaat vlot en snel vinden we de weg naar de verhuurmaatschappij voor onze auto. We krijgen een Toyota Corola, Fanny. Waarom Fanny? het is een blinkende bronskleurige fancy auto en Ken vinden we niet klinken, vandaar. Het is voor ons een gewoonte dat we alle auto’s namen geven, dat praat makkelijker. Het is even wennen aan het linkse stuur en de pinkers en ruitenwissers die ook aan de ‘verkeerde’ kant staan. Redelijk snel vinden we de weg, wel niet de juiste maar ja. Onze gps staat nog niet geblokkeerd op het noorden wat maakt dat Katrijn ons een mooi rondje Johannesburg/Pretoria laat rijden. Eens het probleem gedetecteerd en opgelost rijden richting Pilanesberg. Ons kamp vinden we snel, aan de ingang moeten we de eigenaar (Perry) bellen, deze geeft niet thuis dus wachten. Uiteindelijk kunnen we Perry te pakken krijgen en even later komt er iemand ons begeleiden naar het bush camp. Een bush camp is een luxe tentenkamp waar alles aanwezig is in het midden van de bush. Het leukste is de douche, die uitzicht geeft op de bush en heerlijk warm is met véél water. We zijn beide moe dus slapen even voor we op gamedrive vertrekken. Onze gids is een sympathieke afrikaan met huwelijksproblemen. Hij begrijpt niet dat hij niet in de gsm van zijn partner mag zien (rara??) en vind dat de problemen beginnen als je getrouwd bent, we zijn dus gewaarschuwd! We zien véél! Neushoorns, olifanten, antilopen, leeuwen, vogels, … als het donker is zien we nog een aantal uilen, nachtvogels, … het is succesvol en met een tevreden gevoel keren we terug naar ons kamp. Bij terugkomst in ons kamp staat het eten al klaar, afrikaanse pap, lam, boerewors, kolencurry en salade, heerlijk! Black Rhino Een waanzinnige nachtrust, stil buiten, enkel het geluid van de bush, relaxing. We slapen heerlijk en nemen uitgebreid en lang ontbijt samen met Perry. We hebben een gezellige babbel over het verleden, de voetbal en de toekomst van Zuid-Afrika. We rijden terug naar Pilanesberg voor nog wat gamespotting. We zien een black rhino, redelijk zeldzaam en moeilijk te spotten, Katrijn ziet hem tussen de bosjes neerliggen. We zijn eigenlijk op zoek naar een luipaard dat een paar keer gezien is de afgelopen dagen maar dat zien we niet … We moeten nog 250km rijden tot onze volgende lodge, het gaat vlot en na 3u rijden zijn we er. We relaxen in de zon aan het zwembad. Deze lodge deed vroeger dienst als kledingmakkerij, wij slapen in het atelier. Van de vorige activiteiten van de eigenares is er niets meer merkbaar. Het dinner is heerlijk, steak, zo mals als boter. De regen valt met bakken uit de lucht. Licht aangeschoten kruipen we in bed. Onze karaf wijn werd steeds bijgevuld en je moet toch blijven drinken tot die volledig leeg is?? Offroaden met Fanny Na een heerlijk full english breakfast vertrekken we richting Kruger. We besluiten binnendoor te rijden en vinden toch enkele gravelroads waar ons Fanny perfect overgaat. Fanny mist enkel wat kracht onder de moterkap, voor de rest doet ze het schitterend! Lunchen doen we bij Vrouwtjies thearoom in Lynderburg, een koloniaal huis waar ze lekkere lunch serveren. In de tuin is het heerlijk vertoeven onder de bomen in de schaduw van een brandende zon. De weg verder klimt naar een eerste pass, de Long Tom Pass. Overal staan er waarschuwingsborden ‘bij dichte mis, hooflich opzet’. Als we boven komen is het duidelijk waarom, de wolken pakken samen tegen de bergwand en al snel rijden we door dichte mist en kletterende regen de afdaling in. Op sommige stukken zie je amper 5 meter. Als we benden zijn, in Sabie, blijft het stortregenen, op de radio horen we ook al heel de dag berichten van overstromingen in de streek waar wij zitten, alleen weten we niet juist waar. Volgens onze guidebook is het een leuk dorp maar hier merken we niets van, de regen valt met pakken uit de lucht, niet normaal. Hopend op beter weer rijden we verder. Het blijft regenen en grijs, op 20km voor onze bestemming stopt het eindelijk. Via een gravelroad en een slechte piste bereiken we met een nog intacte Fanny onze lodge. De onderkant zal er al iets minder vrolijk uitzien vrezen we. Hier krijgen we het ‘slechte’ nieuws dat het de komende 3 weken zo een weer zal blijven … al een geluk bleek dit achteraf niet waar te zijn. Onze lodge bestaat uit 8 treehouses verspreid over een groot gebied. Wij hebben het mountain vieuw house, een treehouse op 7 meter boven de grond, met jacuzzi en outdoor badkamer, pure luxe! Alleen van de bergen valt er niets te zien, wolken en mist. Ze hadden het misschien beter het african bush tree house genoemd. Bij het avondeten maken we kennis met de eigenaars, luxemburgers die hier nu een 5 jaar wonen en een koppel uit Nieuw – Zeeland dat al jaren in Londen woont en voor de eerste keer in Afrika zijn, Tom en Diane. Ze verhuisden naar Londen om zo in verschillende steden ter wereld te gaan wonen maar uiteindelijk zijn ze er blijven plakken en hun leven opgebouwd. Het dinner, bereid door Evelien, is van een uitmuntende kwaliteit. King Cheeta We besluiten laat ontbijt te nemen en wat te relaxen (lees slapen). Na een relaxte ochtend gaan we op vogelspotting. We hebben ons niet ingesmeerd tegen de zon, het is overtrokken, dus gevolg, alletwee serieus verbrand. Na Hightea (mooi woord voor koffie en gebak) gaan we op gamedrive in een zijstuk van Kruger. Aan de westkant van het Kruger park liggen verschillende privéparken, ze zijn allemaal omheind om stropen tegen te gaan. Of ontsnappen van hun dieren als je weet dat een neushoorn een slordige 700 000 Rand (75 000 euro) kost. We zien VEEL dieren, onder andere de zeer zeldzamen King Cheeta, ziet er hetzelfde uit als de “gewone”, enigste verschil is de zwarte rug. Ook leeuwen die een hunt aan het voorbereiden kunnen we goed waarnemen. Er komt een leeuw tot op minder dan een meter voorbij onze open jeep, blijft toch een beetje angstaanjagend hoor. Wat opvalt zijn de hoeveelheid kleintjes bij alle kuddes. In deze periode van het jaar hebben ze bijna allemaal kleintjes wat ze allemaal agressiever maakt omdat ze willen beschermen. Panorama Route Via de Panorama Route rijden we naar onze volgende bestemming. De Panorama Route is één van de toeristische hoogtepunten en meest gefotografeerde van Zuid-Afrika. Het is een route langs de Blyde River Canyon met verschillende en indrukwekkende verzichten. Er zijn ook 2 watervallen (die eigenlijk officieel niet bij de route horen) onderweg. Normaal maken we voor een waterval nooit een omweg maar omdat het zo stevig geregend heeft en er dus veel water op de rivieren zit besluiten we toch eens te gaan kijken. De Berlin Falls en de Lisboa Falls zijn absoluut de omweg waard, zonder meer indrukwekkend! Als er minder water is waarschijnlijk ook minder indrukwekkend? De verzichten onderweg zijn mooie en soms indrukwekkend. Vooral de klim door het tropisch woud naar het forest uitzicht aan Gods Window is een topper! In de late namiddag arriveren we bij onze volgende lodge, Hanna Game Lodge, a gift from god, luid de slogan, dat kan in een christenland alleen maar meevallen en dat doet het ook. Mooie kamers, leuk uitzicht en dat alles in een schitterend domein! Luilekkeren Omdat het een private reserve is en we het wel eens gezien willen hebben besluiten we om een ochtenddrive te doen. Deze vertrekt vlak na zonsopgang, dan zijn de dieren het meest actief van de hele dag. Vroeg uit bed dus. We zien niet veel verschillende dieren maar de natuur is wel mooi en onze Oostenrijkse mederijder is onder de indruk van alle hertjes onderweg. Dat krijg je dan als je al zo verwend bent als wij… achteraf gezien maar goed dat we de drive gedaan hebben en zo vroeg zijn opgestaan, anders waren we er nooit in geslaagd al voor 9u aan het zwembad te liggen in een stralende zon! De rest van de dag brengen we door op onze ligzetel aan het zwembad, heerlijk zo een dagje niets doen. Kruger We zijn al vroeg op pad, vandaag rijden we naar het Krugerpark. We laten de bergen (highveld) achter ons, naar de lowveld. Na 3 uur rijden zijn we in Phalaborwa waar we inkopen doen voor de komende dagen, we hebben self catering chalets gehuurd en gaan dus zelf koken (barbecueën). Op de middag staan we aan de gate van het wereldbekende Krugerpark. We rijden via enkele loops naar onze kampplaats, Olifants Rest Camp. Onderweg zien we al redelijk wat wildlife. Het is regenseizoen dus alles is dik begroeid en het gras staat hoog wat maakt de het spotten van dieren redelijk moeilijk is. Het voordeel is dan weer dat de natuur veel mooier en groener is. Het valt ons nogmaals op hoeveel verschillende kleuren groen de natuur bezit! Ons kamp heeft een schitterende ligging, op een hoogte van 100 meter aan de oever van de Olifantsrivier. Vanop ons terras hebben we een adembenemend zicht. We steken de braai (barbecue) aan en genieten van een superlekkere braai bij zonsondergang … We hebben een nightdrive geboekt, in het donker mag je niet meer zelf rijden. Met verschillende spots gaan we op zoek naar nachtdieren of dieren die meer actief zijn als overdag. We zien oa. verschillende soorten uilen van zeer dichtbij, een stripped civet, nachtvogels, grazende nijlpaarden, een piton, … het hoogtepunt is ongetwijfeld het moment waarop we een luipaard zien, op minder dan een meter afstand, schitterend. Het is namelijk zeer moeilijk om luipaarden te zien. Kruger II Vroeg uit bed, we gaan mountainbiken! Dit is één van de weinige plekken in Afrika waar je kan mountainbiken in een wildpark. We zijn met 4 en 2 gewapende rangers. We rijden op een rustig tempo door het park en als we even rusten horen we het gebrul van leeuwen. We springen de fietsen op en gaan op zoek. In de bosjes zitten 4 leeuwen maar van zodra we er in de buurt komen lopen ze weg. Telkens er een dier in de buurt komt worden de rangers licht nerveus omdat het voor hen zeer moeilijk is om de situatie te controleren. Onmiddellijk zie je de concentratie en hebben ze hun geweer in de aanslag, dit gebruiken ze enkel om de dieren af te schrikken, enkel in hoogste nood zullen ze op de dieren schieten. We zien onderweg oa. nog vele impala’s, nijlpaarden, … het is vooral super om door zulke mooie natuur te fietsen en dit met de steeds aanwezige spanning van er zitten hier wel wilde dieren. Het andere koppel is een Italiaans, Duitssprekend, koppel. De man kan een klein beetje engels (25 woorden), zijn vrouw niets. Ze zijn voor 3 weken op rondreis en hebben al in de meest bizarre situaties gezeten. Zo zijn ze naar Moreni (Botswana) geweest en hebben ze zich vastgereden in de rivier, hierdoor hebben ze een nacht moeten slapen op het dak van hun auto, het water stond een meter hoog. Om vuur te maken hebben ze al hun kleren in brand gestoken. De volgende dag hebben rangers hun uiteindelijk gevonden. Wie rijdt en nu een rivier in en beseft dat niet?? Twee dagen later en met een nieuwe auto zijn ze van de weg geschoven tegen een boom, er was er maar 1 in de hele omgeving?? En zo ging dat nog even door, hylarisch vooral als hij zegt dat zijn grootmoeder jonger is dan de kamer waar ze overnachten! We moeten nog 180km rijden naar het volgend kamp, op zich is dat niet ver maar de max snelheid is 40km/u dus wel lang. Ik val in herhaling maar de natuur is gewoon adembenemend mooi! Ons volgend kamp is Lower Sabie Rest Camp. In Kruger zijn er 11 verschillende kampen die beheert worden door SANParks. We hebben hier een safaritent op de oevers van de Sabie rivier waar vele nijlpaarden in zitten. ’s Avonds hebben we een klassieke sunsetdrive geboekt, je vertrekt 2 uur voor zonsondergang, het eerste deel is dus in het licht, het tweede in het donker. Achteraf vragen we ons af waarom, we doen niets anders dan ons druk maken in het feit dat de gids voor alles stopt, wat natuurlijk normaal is aangezien de rest van ons gezelschap nog niets heeft gezien is en dit hun eerste safari is. Het ligt dus vooral aan onszelf dat we ons nerveus maken. Wat ons vooral opvalt is dat iedereen zijn vakantie beleefd door het fototoestel, er wordt een dier gespot en iedereen neemt eerst foto’s en kijkt dan zelf (na te checken of de foto’s wel gelukt zijn). Zo vergeet men dat je er bent om er zelf van te genieten en het te beleven … Tussen olifanten, neushoorns en leeuwen Terug vroeg (3.45u) uit bed, vandaag doen we een wandelsafari (kakatour, je ziet meestal enkel de uitwerpselen en afdrukken van dieren)met Robert en Patrick, onze gewapende rangers/gidsen. Bij de opkomende zon zijn we onderweg naar de vertrekplaats. We moeten op één lijn lopen en mogen niets zeggen en zo weinig mogelijk lawaai maken. Onderweg stoppen we geregeld bij bloemen, kuilen en kakken. We zien in de verte 2 neushoorns en proberen dichterbij te gaan, eventjes later zien we een de andere kant een kudde olifanten, een stuk of 25. We zitten tussen de twee in. Onze gidsen besluiten om eerst dichter bij de olifanten te gaan. We staan op minder 100 meter. Op het moment dat ze onze richting uitkomen moeten we tegen een versnelde pas terug gaan, olifanten gaan 2 keer zo snel als wij dus we moeten ons haasten naar een plek in de schaduw omdat ze ons daar niet kunnen zien. Op het moment dat de olifanten op de plaats komen waar wij stonden merk je dat ze onrustig worden van de geur en besluiten ze om terug te gaan. Wij verder richting de neushoorns die we met een lus proberen te benaderen. Opeens moeten we gaan zitten van Robert, we begrijpen niet goed waarom. Robert zegt ons rustig te blijven en verteld dat er achter het bosje een leeuw ligt. We mogen heel langzaam opstaan. Telkens Simba naar ons kijkt moeten we naar beneden gaan. SUPER! er zijn blijkbaar 2 leeuwen. Na een paar minuten merkt Simba ons op en rent weg. We nemen een korte pauze (om te bekomen en iets te eten en drinken) aan de rand van de rivier. Robert en Patrick scannen de omgeving en verklaren ze veilig. Even later horen we geritsel en er komt op een paar meter van ons een nijlpaard uit het water, Robert grijpt onmiddellijk zijn geweer maar gelukkig negeert het beest ons en gaat rustig verderop wat grazen. Robert en Patrick komen niet meer bij van het lachen, ze vertellen dat het heel lang geleden is dat ze zoveel dieren hebben gezien tijdens een wandelsafari en ze verschillende keren zijn verrast geweest in situaties. We wandelen terug door het hoge gras naar de vertrekplaats. Een leuke ervaring! Na het ontbijt in ons kamp rijden we door, we hebben heel lange rit op het programma staan, 700km naar de drakensbergen. Onderweg komen we terecht in een gigantisch onweer, het water valt met bakken uit de lucht, knallende donders, flitsende bliksem, pikdonker, dit hebben we nog nooit meegemaakt, we zien met moeite de voorkant van Fanny. Het onweer duurt bijna een uur! De wegen zijn juist rivieren. Omdat we vrezen te laat te zijn op onze volgende bestemming (Didima Camp) belt Katrijn om te verwittigen. De dame aan de telefoon laat weten dat we niet kunnen komen omdat er overstromingen zijn, de bruggen staan onder … ze boeken ons naar een andere bestemming. We komen terecht is een nationaal park, in een chalet. Er zijn geen voorzieningen om te eten dus moeten we het stellen met wat brood en ajuinensoep. Gelukkig is onze voorraad rode wijn nog niet uitgeput! Doodmoe gaan we slapen. Bergen in de mist Om 8u ’s morgens horen we geklop aan onze voordeur. Men komt ons vertellen dat het water is gezakt dus we kunnen toch naar Didima Camp gaan. Onderweg zien we dat de rivieren serieus te keer zijn gegaan en nog steeds tegen de rand vande bruggen aanklotsen. Het weer is zwaar overtrokken en mistig dus we spenderen de hele dag in en rond onze kamer. We wilden eigenlijk een bergwandeling maken maar dit raadt men ons af momenteel. Op het domein zitten baboens en deze komen geregeld eens langs om te checken of er voor hen niets te rapen valt. We laten hier ook al onze was doen en relaxen. Vissen spotten Een korte rit van 280km door een (volgens de guidebooks, wij zien het niet vanwege slecht weer) prachtig landschap brengt ons in Durban. Onderweg passeren we Howick, de plaats waar Nelson Mandela in 1962 werd gearresteerd. Durban voelt zeer afrikaans aan. Hier is het grootste aquarium van Afrika te bezoeken. Omdat we enorm onder de indruk waren van het Two Oceans aquarium in Kaapstad op onze vorige reis besluiten we het te bezoeken. Het is ondergebracht in een er speciaal voor gebouwd scheepswrak. De setting is zeer mooi gedaan maar we hebben de indruk dat het toch niet zo groot is. Misschien lagen onze verwachtingen te hoog. De regen valt ondertussen met bakken uit de lucht. De weg naar onze guesthouse vinden we niet zo makkelijk maar na wat zoeken lukt het ons toch. Onderweg zien we nog het voetbalstadium van de worldcup. Exit regen Een indrukwekkende nieuwe luchthaven hebben ze voor de world cup gebouwd in Durban. Gigantisch groot en chique, er mankeert maar 1 ding, vluchten. Wij nemen een vlucht van Durban naar Port Elizabeth wat ons een dag rijden bespaard. Alles gaat heel erg vlot. We vliegen met de Congo Express . South African Airways heeft ook vluchten in Congo, vandaar. Na 1u vliegen zijn we in Port Elizabeth en in het goede weer, een stralende zon en een helder blauwe lucht. We halen onze nieuwe huurwagen op en op minder dan een uur zijn we terug onderweg. De regio voelt heel anders aan hier, alles is beter georganiseerd, prachtige wegen en minder druk. Na wat inkopen in een super moderne Spar rijden we naar Addo National Park. Het enigste big5 park van de west-kaap. De eerste nacht logeren we in het zuidelijke deel van het park, in een prachtige cottage! Het park bestaat uit 2 delen en nog maar sinds een klein jaar zijn de omheiningen tussen de 2 weggehaald wat maakt dat de dieren nu vrij kunnen rond bewegen. Men doet hier een mooie job en probeert om terug alle dieren te introduceren die hier ook origineel leefde. Bij de opening waren er amper 11 olifanten over, de dag van vandaag is de populatie gegroeid naar meer dan 500. In de namiddag doen we een gamedrive. We zien oa een gigantische kudde buffels en een breeding herd olifanten. ’s Avonds genieten we van een heerlijke braai. Er zit een waanzinnige spin in onze kamer, ongeveer 15cm groot. Katrijn zet ze met behulp van de barbecue tang buiten, baaahhhh. Olifanten a gogo Via een uitgebreide gamedrive met massa’s olifanten, kuddu’s, zebra’s, warthogs, schilpadden, … rijden we naar het Addo main camp. Het is een groot en druk kamp met vele voorzieningen. Wederom hebben we een schitterende cottage met een mooi zicht over de omgeving waar verschillende dieren te zien zijn. Na de lunch rijden we terug het park in voor meer gamespotting. Paardrijden Met paardrijden hebben we absoluut geen ervaring, daarom is de aangeboden toer voor onervaren rijders ideaal voor ons. Het lijkt ons wel een leuke ervaring. Achteraf gezien was het enorm saai en pijnlijk aan onze poep en knieën. We hebben absoluut geen nieuwe hobby ontdekt, al een geluk dat het stralend weer was zodat we toch wat van de zon hebben kunnen genieten. De rit was op zich wel ok, de gids was zeer vriendelijk en gaf veel info maar het tempo lag zo traag. Na een rit van een kleine 300km komen we aan in Tsitiskama National Park, het begin van de garden route. Het is een lang smal park tegen de oceaan aan, eigenlijk een beschermde kusstrook. Het park kan je alleen te voet in, via een wandeltocht van een aantal dagen (de Otter Trail, 65km). We hebben weeral een schitterende cottage vlak aan de oceaan. Hier stoomt ook de stormsrivier in zee. De monding kan je bereiken via een mooi aangelegd wandelpad van een kleine km. Over de rivier is er een hangbrug gemaakt. Mooi. Onderweg zien we de bekende VRT presentator Martin Heylen en zijn vrouw. Uiteraard hebben we ’s avonds wederom een heerlijke braai. Bomenslingeren Tsitsikama is niet enkel bekend vanwege zijn mooi nationaal park maar ook vanwege de vele outdoor activiteiten in de regio. Een van de meest bekende is de Canopy Tour. Het is een tour via kabels door de toppen van de bomen. In totaal zijn er 10 slides, de ééne al wat langer en sneller dan de andere. We zijn een 2 tal uur onderweg. Wat ons opvalt is de enorme aandacht voor de veiligheid hier, zijn we wel echt in Afrika?? Na de tour krijgen we nog een lunch. Allemaal zeer georganiseerd en vooral weinig avontuur wat op zich wel spijtig is. De namiddag spenderen we in de zon op ons terras en ’s avonds genieten we van onze laatste braai. Garden Route We zijn weer vroeg wakker, het is vroeg licht (4.30u) wat maakt dat je snel mee bent in het ritme van het licht. Al voor half negen zijn we onderweg. We stoppen eerst bij Birds of Eden, de grootste volière ter wereld. Een overdekt bos met véél verschillende vogels. Het is en blijft een volière maar gemaakt met veel respect voor dier en natuur. Een Australisch exemplaar is heel erg geïnteresseerd in Katrijn en zit al snel op haar schouders. Het beest eraf krijgen is niet zo makkelijk! Er zitten hier honderden soorten samen van verschillende continenten. Onze volgende stop is Knysa, volgens de guidebooks het mooiste dorp op de Garden Route. Wij vinden er niets aan, vooral heel toeristisch en nep! Veel chique boetiekjes en mooie promenades, daar moet je niet voor naar hier komen. De tapas en oesters daarentegen smaken voortreffelijk. We zijn absoluut niet onder de indruk van de Garden Route en vragen ons af waarom iedereen hier zo vol lof over spreekt. De natuur is mooi maar niet indrukwekkend en alles is zo Europees. Vlak voor Swellendam ligt er een klein Nationaal park, het bontebok NP. We besluiten er even door te rijden omdat dit één van de weinige plekken op aarde is waar je de zeldzame bontebok nog kan zien. De bontebok is een pracht exemplaar in de familie van de antilopen! Onze B&B, Swellendamdam Country Lodge, wordt uitgebaat door een koppel Nederlanders. De vrouw is een beetje raar maar dat stoort niet. Het zwembad is zalig. ’s Avonds gaan we eten in The Old Mill, een heerlijk dinner. De eigenares is een Belgische uit Leuven en na de service komt ze bij ons zitten en drinken we samen nog een fles voortreffelijke rode wijn. Ze heeft reeds 12 jaar in Zuid-Afrika haar eigen zaak die nu te koop staat (http://www.oldmill.co.za/). Nikki verteld ons vele verhalen over hoe het zaken doen hier verloopt, al snel is het laat. 2 Oceans In Bredasdorp, een 55km van Swellendam, bezoeken we een aantal mooie kunstgalerietjes. Tijdens onze overlandtrip van Antwerpen naar Kaapstad in 2009 zijn we niet tot het zuidelijkste punt van Afrika gereden, de Cape Anghelus en dat willen we nu goedmaken. Iedereen denkt dat het zuidelijkste punt Kaap de goede hoop is nabij Kaapstad maar dit is niet het geval, dat punt ligt 200km meer naar het oosten. Het is er niet zo toeristisch als de bekende kaap de goede hoop maar het voelt wel echter aan. Hier komen de Atlantische en de Indische oceaan samen. We staan er helemaal alleen en het is leuk om hier na 14 maanden te staan. Op een halve km hiervan ligt er nog een goed zichtbaar scheepswrak. Via verschillende pistes door het binnenland rijden we door naar Hermanus, bekend omdat het de beste plek is om walvissen te spotten in het juiste seizoen (van juli tot oktober). Het is zeer toeristisch en in alle zaken is men heel erg onvriendelijk. Onze eindbestemming is Kaapstad en in de late namiddag arriveren we daar. ’s Avonds eten we nog een lekkere Injera bij Addis in Cape. De tafel op Toen we vorige keer in Kaapstad waren hebben we niet veel van de stad zijn trekpleisters gezien, we waren toen een beetje reismoe en hadden geen zin meer om veel te ontdekken. Ons hoofd stond toen enkel op shoppen en feesten. Dit willen we nu wel goedmaken. Gunther, de eigenaar van ons guesthouse is een echte aanvoerder. Als we om 8u aan het ontbijt verschijnen krijgen we meteen onder onze voeten, we zijn te laat. We willen vandaag Table Mountain beklimmen en moesten volgens hem al lang weg zijn. Take it easy man! We eten dan maar wat sneller want hij blijft ons aankijken en opjagen. Rond 9u beginnen we er aan, de klim is stijl en zwaar. De weg naar boven is duidelijk aangegeven maar het is van rots op rots klimmen wat maakt dat het behoorlijk lastig is. Na een kleine 2 uur klimmen zijn we boven, we hebben het gehaald! Boven op de tafelberg loopt het vol met toeristen die met de dure kabelbaan zijn gekomen. We zien de wolken komen opzetten maar hebben geluk want het blijft heel de tijd klaar op de Tafelberg. Met de kabelbaan staan we op amper 8 minuten terug beneden. Naar beneden wandelen raadt iedereen af wegens te belastend voor de knieën. De namiddag brengen we door in Canal Walk, shop the world, het grootste shoppingcentrum van Afrika. We hebben ’s avonds afgesproken met Nick&Nicola die we hebben leren kennen tijdens onze overlandtrip en waar we een paar weken samen mee hebben rondgereisd. Het weerzien is zeer hartelijk en het wordt een gezellige en lekkere avond in de Mexicaan! Pinguïns We worden wakker met een houten kop, de margarita’s van de avond ervoor zijn nog niet volledig verteerd en we doen het maar rustig aan, Gunther begrijpt niet dat we zo traag zijn, het is vakantie tenslotte he! We passeren Cavendish shoppingcenter, waar we de woolworths onveilig maken en gaan dan langs N&N thuis. Ze hebben een nieuwe woonst gekocht in Kaapstad, mooi! Lunchen doen we in Kalk Baai, een dorp aan de oostkant van het Kaaps schiereiland. Het Harbour house is een no nonsence visrestaurant. We passeren nog even langs Boulders beach waar een grote kolonie met pinguïns zit. Deze pinguïngs zitten hier nog maar een 10 tal jaar. Er is zoveel wind dat we weer snel weg zijn. Na wat relaxen aan onze pool rijden we terug naar N&N voor een lekkere maaltijd bij hen thuis. Traditie Onze laatste dag in Kaapstad. We wandelen vanuit ons guesthouse naar het centrum van Kaapstad via Long street, de bekende uitgangsbuurt. Hier is ook Green Market, een plein met allemaal curio kraampjes, de beste plek van Kaapstad om souveniers te kopen. Natuurlijk willen we ook het gigantische stadium zien dat men hier heeft gebouwd voor de world cup. We slenteren rustig door de stad, het is bloedheet, tegen de 40 graden aan. De airco in de Waterfront doet dan ook meer dan deugd. Na de lunch en wat laatste shoppen gaan we per taxi terug naar ons guesthouse en relaxen we wat aan het zwembad. ’s Avonds gaan we eten in de five flies (http://www.fiveflies.co.za/menu.html) een schitterend restaurant in Kaapstad, één van de beste van Zuid-Afrika. Onze vorige trip hebben we hier samen met Nick & Nicola ook afgesloten dus willen we deze traditie niet verbreken. We genieten van een heerlijk dinner en een gezellige avond. Back home Onze laatste dag pakken we onze koffers, deze zijn veel te zwaar door alles wat we gekocht hebben, maar liefst 20 kg zwaarder. We leveren onze auto in aan de luchthaven en checken in voor onze vlucht naar Johannesburg. We mogen max 20 kg de man meenemen op deze vlucht en hebben in totaal 52 kg mee, al een geluk zeggen ze er niets van. We vliegen met Kulula.com, een low cost maatschappij. De vlucht verloopt heel vlot en men doet het hier op een grappige manier. Na de landing wenst men zelfs de jarigen een gelukkige verjaardag. Een vlucht waar je vrolijk van wordt! In de luchthaven van Johannesburg gaan we een extra valies bijkopen en verladen we alles zodat we netjes aan onze kg komen. Na een paar uur wachten kunnen we inchecken voor onze vlucht naar Brussel over Londen. We claimen onze tax nog terug en op zaterdagochtend zijn we na een vlotte vlucht terug in België.